EXHIBITION
The Peacemaker's Retreat
Nattawadee Buaphuean
About this work
ในความสัมพันธ์ของครอบครัว ฉันมักจะพบตัวเองติดอยู่ในฐานะ "คนกลาง" มาโดยตลอด หน้าที่ที่ไม่ได้ถูกรับเชิญนี้ทำให้ฉันกลายเป็นที่รองรับอารมณ์และความรู้สึกของทุกคน จนลืมสำรวจความรู้สึกของตัวเอง การพยายามแคร์ทุกคนจนเกินขอบเขตที่หัวใจจะแบกรับไหว ได้สร้างรอยร้าวลึกขึ้นเรื่อยๆ จนถึงวันที่ความอดทนนั้นแตกสลายลง ทิ้งไว้เพียงคำถามที่สะท้อนอยู่ในความเงียบว่า "แล้วความสุขหรือความสบายใจที่แท้จริงของฉัน...อยู่ที่ไหน?"
ผลงานชุดนี้คือบันทึกการเยียวยาจิตใจในฐานะ 'คนกลาง' ผ่านเลนส์ของปรัชญา Wabi-Sabi ที่เชื่อว่าความงดงามที่จริงแท้ซ่อนอยู่ในความไม่สมบูรณ์และร่องรอยของการเวลา ฉันเลือกใช้สิ่งของในพื้นที่ส่วนตัวที่ผูกพันทางใจ ตุ๊กตาที่ขาด ออมสินที่มีรอยแตก กระจกที่ร้าวราน กรอบภาพที่แตกมาเป็นตัวแทนขอสภาวะจิตใจและขอบเขตที่เคยถูกทำลาย ผ่านการถ่ายภาพลำดับเหตุการณ์ทั้ง 13 เฟรม ฉันนำเสนอการ "ซ่อมแซมแบบเปิดเผย" (Visible Mending) โดยหยิบของรอบตัวของฉันมาซ่อม ฉันจงใจใช้ด้าย เทปกาว และการร้อยรัดที่มองเห็นได้ชัดเจน เพื่อสื่อว่าการเยียวยาไม่ใช่การปกปิดรอยแผลให้กลับไปไร้รอยต่อเหมือนเดิม แต่คือการยอมรับความเปราะบางและเปลี่ยนรอยร้าวนั้นให้กลายเป็นลวดลายใหม่แห่งการเติบโต
ท้ายที่สุด "The Peacemaker's Retreat" คือการประกาศว่า เราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบเพื่อให้ใครพอใจ เพราะรอยแผลที่ผ่านการซ่อมแซมด้วยความรักในตัวเองนั้น คือความงดงามที่จริงแท้ที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะมีได้
Within my family’s dynamics, I have always found myself cast as the "middle person." This uninvited role transformed me into a vessel for everyone’s emotions, leading me to neglect the exploration of my own feelings. The constant effort to care for others beyond the boundaries of what my heart could bear created deep, creeping fissures that widened until the day my endurance finally shattered. In the resulting silence, a single question remained: "Where does my true happiness and peace of mind reside?"
This body of work is a visual record of mental healing through the lens of Wabi-Sabi—a philosophy that finds true beauty within imperfection and the passage of time. I have selected personal objects with deep emotional ties—a torn doll, a cracked piggy bank, a shattered mirror, and a broken frame—to serve as metaphors for my mental state and the boundaries that were once destroyed.
Through a sequence of thirteen frames, I present the concept of "Visible Mending" by repairing these everyday objects found around me. I intentionally use thread, adhesive tape, and binding to convey that healing is not about concealing scars or returning to a seamless state; rather, it is about embracing vulnerability and transforming those fractures into new patterns of growth.
Ultimately, "The Peacemaker’s Retreat" is a declaration that we do not need to be perfect to satisfy others. The scars mended with self-love are the truest form of beauty a human can possess.
ผลงานชุดนี้คือบันทึกการเยียวยาจิตใจในฐานะ 'คนกลาง' ผ่านเลนส์ของปรัชญา Wabi-Sabi ที่เชื่อว่าความงดงามที่จริงแท้ซ่อนอยู่ในความไม่สมบูรณ์และร่องรอยของการเวลา ฉันเลือกใช้สิ่งของในพื้นที่ส่วนตัวที่ผูกพันทางใจ ตุ๊กตาที่ขาด ออมสินที่มีรอยแตก กระจกที่ร้าวราน กรอบภาพที่แตกมาเป็นตัวแทนขอสภาวะจิตใจและขอบเขตที่เคยถูกทำลาย ผ่านการถ่ายภาพลำดับเหตุการณ์ทั้ง 13 เฟรม ฉันนำเสนอการ "ซ่อมแซมแบบเปิดเผย" (Visible Mending) โดยหยิบของรอบตัวของฉันมาซ่อม ฉันจงใจใช้ด้าย เทปกาว และการร้อยรัดที่มองเห็นได้ชัดเจน เพื่อสื่อว่าการเยียวยาไม่ใช่การปกปิดรอยแผลให้กลับไปไร้รอยต่อเหมือนเดิม แต่คือการยอมรับความเปราะบางและเปลี่ยนรอยร้าวนั้นให้กลายเป็นลวดลายใหม่แห่งการเติบโต
ท้ายที่สุด "The Peacemaker's Retreat" คือการประกาศว่า เราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบเพื่อให้ใครพอใจ เพราะรอยแผลที่ผ่านการซ่อมแซมด้วยความรักในตัวเองนั้น คือความงดงามที่จริงแท้ที่สุดเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะมีได้
Within my family’s dynamics, I have always found myself cast as the "middle person." This uninvited role transformed me into a vessel for everyone’s emotions, leading me to neglect the exploration of my own feelings. The constant effort to care for others beyond the boundaries of what my heart could bear created deep, creeping fissures that widened until the day my endurance finally shattered. In the resulting silence, a single question remained: "Where does my true happiness and peace of mind reside?"
This body of work is a visual record of mental healing through the lens of Wabi-Sabi—a philosophy that finds true beauty within imperfection and the passage of time. I have selected personal objects with deep emotional ties—a torn doll, a cracked piggy bank, a shattered mirror, and a broken frame—to serve as metaphors for my mental state and the boundaries that were once destroyed.
Through a sequence of thirteen frames, I present the concept of "Visible Mending" by repairing these everyday objects found around me. I intentionally use thread, adhesive tape, and binding to convey that healing is not about concealing scars or returning to a seamless state; rather, it is about embracing vulnerability and transforming those fractures into new patterns of growth.
Ultimately, "The Peacemaker’s Retreat" is a declaration that we do not need to be perfect to satisfy others. The scars mended with self-love are the truest form of beauty a human can possess.
Portfolio Gallery 25 Photos
🔒 ภาพนี้มีลิขสิทธิ์ — ห้ามนำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต