เกี่ยวกับผลงานนี้
สำหรับชุดภาพถ่ายพอร์ตเทรตชุดนี้ ข้าพเจ้ามีความตั้งใจอย่างยิ่งที่จะนำเสนอผลงานที่ไร้ซึ่งกรอบแนวความคิด ที่ตายตัว ข้าพเจ้าปรารถนาที่จะปล่อยให้ภาพถ่ายทำหน้าที่สื่อสารด้วยตัวของมันเอง และมอบอิสระแก่ผู้ชมในการตีความความหมายตามมุมมองและประสบการณ์ส่วนตน
ท่ามกลางบรรยากาศการเรียนที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เพื่อนพ้องรอบกายต่างเลือกที่จะถ่ายทอดเรื่องราวผ่านภาพพอร์ตเทรตของ "มนุษย์" ในหลากแง่มุม แต่ข้าพเจ้ากลับถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์อันดิบเถื่อนและแววตาที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของ "วานร" สิ่งมีชีวิตที่ดูคล้ายคลึงแต่กลับแตกต่างจากเราอย่างสิ้นเชิง
การตัดสินใจเลือกภาพวานรทั้งสามนี้—ไม่ว่าจะเป็นภาพวานรผู้สุขุมที่ถือบุหรี่, วานรในท่วงท่าอันสง่างาม, หรือวานรที่ประคองป้ายหมายเลข 8—ล้วนเกิดขึ้นจากการตอบสนองต่อสัญชาตญาณและความรู้สึก ณ ขณะนั้น ข้าพเจ้ามองเห็นความงาม ความซับซ้อน และอารมณ์ความรู้สึกที่พวยพุ่งออกมาจากภาพถ่ายเหล่านี้ โดยที่ไม่อาจหาคำอธิบายใดๆ มาจำกัดความได้
ผลงานชุดนี้จึงเปรียบเสมือนภาพสะท้อนถึงการเดินทางในการค้นหาตัวตนและการนำเสนอความแตกต่างของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าหวังว่าผู้ชมจะสัมผัสได้ถึงพลังงานและความหมายที่ซ่อนอยู่ภายในภาพถ่ายเหล่านี้ และร่วมเดินทางไปกับข้าพเจ้าในโลกแห่งการตีความอันไร้ขีดจำกัด
ป.ล. นี่คืองานถ่ายพอร์ตเทรตส่งอาจารย์ ในขณะที่คนทั้งชั้นรอบตัวต่างโฟกัสอยู่กับ "คน คน คน แล้วก็คน" ทุกคนล้วนจำนนต่อภาพของมนุษย์ แต่ผมดันพาตัวเองหลุดวงโคจรไปคว้าเอาชีวิตของลิงมาใส่ในเฟรมเสียอย่างนั้น และนั่นคงเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ภาพชุดนี้ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายใดๆ อีกต่อไป
…
"This series wasn’t meant to be chained to a concept. I deliberately left it blank—leaving the choice entirely to you to pick the one that stares back, and figure out why. Perhaps there is an unseen gravity pulling you toward one of these three, or perhaps it’s just pure instinct.
P.S. This was supposed to be a portrait assignment. While everyone around me was obsessively capturing people, people, people, and people—I somehow drifted off orbit and shot monkeys instead. And maybe that is the only explanation this work will ever need."
ท่ามกลางบรรยากาศการเรียนที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เพื่อนพ้องรอบกายต่างเลือกที่จะถ่ายทอดเรื่องราวผ่านภาพพอร์ตเทรตของ "มนุษย์" ในหลากแง่มุม แต่ข้าพเจ้ากลับถูกดึงดูดด้วยเสน่ห์อันดิบเถื่อนและแววตาที่เต็มไปด้วยเรื่องราวของ "วานร" สิ่งมีชีวิตที่ดูคล้ายคลึงแต่กลับแตกต่างจากเราอย่างสิ้นเชิง
การตัดสินใจเลือกภาพวานรทั้งสามนี้—ไม่ว่าจะเป็นภาพวานรผู้สุขุมที่ถือบุหรี่, วานรในท่วงท่าอันสง่างาม, หรือวานรที่ประคองป้ายหมายเลข 8—ล้วนเกิดขึ้นจากการตอบสนองต่อสัญชาตญาณและความรู้สึก ณ ขณะนั้น ข้าพเจ้ามองเห็นความงาม ความซับซ้อน และอารมณ์ความรู้สึกที่พวยพุ่งออกมาจากภาพถ่ายเหล่านี้ โดยที่ไม่อาจหาคำอธิบายใดๆ มาจำกัดความได้
ผลงานชุดนี้จึงเปรียบเสมือนภาพสะท้อนถึงการเดินทางในการค้นหาตัวตนและการนำเสนอความแตกต่างของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าหวังว่าผู้ชมจะสัมผัสได้ถึงพลังงานและความหมายที่ซ่อนอยู่ภายในภาพถ่ายเหล่านี้ และร่วมเดินทางไปกับข้าพเจ้าในโลกแห่งการตีความอันไร้ขีดจำกัด
ป.ล. นี่คืองานถ่ายพอร์ตเทรตส่งอาจารย์ ในขณะที่คนทั้งชั้นรอบตัวต่างโฟกัสอยู่กับ "คน คน คน แล้วก็คน" ทุกคนล้วนจำนนต่อภาพของมนุษย์ แต่ผมดันพาตัวเองหลุดวงโคจรไปคว้าเอาชีวิตของลิงมาใส่ในเฟรมเสียอย่างนั้น และนั่นคงเป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้ภาพชุดนี้ไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายใดๆ อีกต่อไป
…
"This series wasn’t meant to be chained to a concept. I deliberately left it blank—leaving the choice entirely to you to pick the one that stares back, and figure out why. Perhaps there is an unseen gravity pulling you toward one of these three, or perhaps it’s just pure instinct.
P.S. This was supposed to be a portrait assignment. While everyone around me was obsessively capturing people, people, people, and people—I somehow drifted off orbit and shot monkeys instead. And maybe that is the only explanation this work will ever need."
แกลเลอรีผลงาน 3 ภาพ
🔒 ภาพนี้มีลิขสิทธิ์ — ห้ามนำไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต